Bang voor de tandarts

Veel kinderen maar ook volwassenen zijn enigszins gespannen als ze naar de tandarts moeten. Een beetje gezonde spanning is niet erg maar sommige mensen zijn echt erg angstig. Maar waar is deze angst nou eigenlijk op gebaseerd? En wat kun je eraan doen om te voorkomen dat je kinderen (ook) bang worden?

Bang voor pijn

We nemen de angst even onder de loep.  Weinig mensen zullen zeggen dat ze bang zijn omdat ze de tandarts zo’n nare man of vrouw vinden. Het gaat niet zozeer om de persoon achter de tandarts. Tijdens een periodieke controle is men gespannen dat er een gaatje of iets dergelijks gevonden zal worden die behandeld moet worden. Met andere woorden, de periodieke controle op zich, is het probleem ook nog niet. Tijdens de controle zal de tandarts in weinig gevallen al daadwerkelijk een behandeling uitvoeren. De daadwerkelijke angst is dus uiteindelijk voor de behandeling van een gebitsprobleem die mogelijk pijn gaat doen. Toch kan deze grote angst ervoor zorgen dat de periodieke controles ook al als zeer stressvol ervaren worden.

Oorzaak

Als we kijken naar de oorzaak van de angst wordt vaak een nare ervaring met een tandheelkundige behandeling genoemd. Daarbij is de reactie van de tandarts als persoon wél heel belangrijk. Als deze niet geruststellend of ondersteunend is, kan de ervaring zelfs als traumatisch ervaren worden. Wat uiteraard de angst daarna alleen maar groter maakt. Ondersteuning is een belangrijke voorwaarde om van een angst af te kunnen komen. Kinderen kunnen ook bang voor de tandarts worden doordat ze voelen dat hun ouders gespannen zijn. Ook al spreekt de ouder de angst niet letterlijk uit. Kinderen voelen veel dingen haarfijn aan en denken wellicht: ‘mama is nerveus dus zal het bij de tandarts wel niet pluis zijn’.

Tips

  • Neem jouw eigen angst of de angst van je kind serieus en wuif het niet weg. De eerste stap naar het ‘niet meer bang zijn’ is het erkennen van de angst.
  • Spreek je angst uit. Geef bij de tandarts aan dat je bang bent en waar je bang voor bent. Als iemand hiervan op de hoogte is, kan hij / zij hier rekening mee houden.
  • Zoek een tandarts ‘die je ligt’. Als je de tandarts als persoon al niet prettig vindt, is het veel lastiger om je zorgen met hem / haar te bespreken. Daarbij is het belangrijk dat je het gevoel hebt je tandarts te kunnen vertrouwen.
  • Er zijn tandartsen die speciaal gespecialiseerd zijn in angst. Maar ook bij je eigen tandarts zou je kunnen informeren of er bijvoorbeeld ruimte is voor een wat langere afspraak. Dit geeft de tandarts en jou de ruimte om dingen te bespreken of even een pauze in te lassen tijdens een behandeling als jij daar behoefte aan hebt.

(Kleine) kinderen

Als afsluiting zou ik mee willen geven, neem je kinderen eigenlijk gelijk vanaf de geboorte mee naar jouw eigen periodieke controles (niet naar behandelingen). Ook al hoeven ze zelf nog niet gecontroleerd te worden, doordat ze met jou mee gaan leren ze dat dit heel normaal is. Tegen de tijd dat ze wel zelf ook controles moeten krijgen is het niet meer ‘nieuw maar gewoon’ en kennen ze de tandarts al. Indien er tijd voor is zal hij / zij wellicht ook al even op speelse wijze bij de kleine in de mond kijken. En het speeltje wat kinderen vaak krijgen doet ook al veel goeds in hun tandartsbeleving!

 

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Geen categorie, Maatschappij, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Een Bullet Journal voor mama’s (en papa’s)?

Nieuwe rage of blijvertje?

Wellicht heb je er al van gehoord, de Bullet Journal. Momenteel razend populair in allerlei variaties voorkomend. De een maakt er complete kunstwerken van, de ander gebruikt het puur functioneel en alles daar tussen in. Maar wat is een Bullet Journal nu eigenlijk?

De bedenker van de Bullet Journal

De bedenker van het Bullet Journal systeem is de Amerikaan Ryder Carrol. Hij bedacht een systeem waarbij alle losse lijstjes met taken en dingen die we niet mogen vergeten, overzichtelijk bij elkaar komen in 1 notitieboek. Carrol noemde het Bullet Journaling omdat hij met zogenaamde bullets werkt, aandachtspunten. Plus het idee van kort maar krachtig opschrijven van de taken, journaling. Het moet in zijn oorspronkelijke systeem vooral niet veel tijd kosten. In het volgende filmpje legt hij het duidelijk uit:

Waarom een Bullet Journal voor mama’s en papa’s?

Voor mij is dit systeem ideaal. Er moet altijd veel onthouden worden, van afspraken voor zowel mijzelf als de kinderen tot huishoudelijke klusjes, tot boodschappen en ga zo maar door. Losse briefjes raakte ik altijd al kwijt en schreef het daarom op in mijn agenda. Maar in mijn agenda liep ik altijd steevast tegen te weinig schrijfruimte op. De papieren agenda werd vervangen door de digitale op de smart phone. Hierin hebben mijn man en ik een gezamenlijke agenda.  Maar ook hier miste ik een duidelijk overzicht waarin ik alles kwijt kon. Totdat ik op het fenomeen Bullet Journal stuitte.

Het zogenaamde future log oftewel agenda waar je toekomstige afspraken alvast in kwijt kunt. Regelmatig maak ik foutjes die ik vervolgens creatief op probeer te lossen. Spot jij hem? :-p

Alles kan ik in mijn Bullet Journal ‘kwijt’!

Eerst geprobeerd in een zelf geknutseld notitieboekje om vervolgens over te gaan tot een ‘echte’. Het leuke van Bullet Journaling vind ik ook dat alles mag en niets moet. Gaandeweg leerde ik al doende wat voor mij wel en niet werkt. Werkelijk alles wat in mij opkomt en wat ik moet of wil ‘onthouden’ schrijf ik op. De index zorgt ervoor dat ik alles simpel weer terug kan vinden maar de pagina’s die ik veel gebruik heb ik ook een ‘tabje’ gegeven. Al mijn ‘functionele’ dingen kan ik er in kwijt maar ook mijn creativiteit. Als ik bijvoorbeeld zin heb om een voorpagina ‘op te leuken’ met een tekening, dan doe ik dat. Ook vind ik het leuk om in mijn bujo te oefenen met het schrijven in het Fries.

Een soort tracker om huishoudelijke klusjes af te kunnen vinken. Deze maand had ik een huis getekend en per vertrek de klussen erin geschreven. Elke keer dat ik het klusje gedaan heb, zet ik er een vinkje achter. Zo kan ik aan het einde van de maand precies zien wat ik gedaan heb (en niet 😉 ).

Mijn maandoverzicht van december. Nu nog puur functioneel maar het zou zo maar kunnen dat ik gedurende de maand wat decoratie toevoeg. In mijn maand overzicht heb ik ook een kolom foto momenten opgenomen zodat ik mij later herinner waar ik aandacht aan wil besteden in ons foto album.
Naast mijn maandoverzicht vind ik het prettig om een weekoverzicht te maken waarin ik opschrijf wat ik die week moet en wil doen.   

Nieuwsgierig geworden?

Typ op Google of YouTube het woord Bullet Journal (of afgekort BuJo) in en er zullen hele reeksen aan websites en filmpjes verschijnen. De makers hiervan leggen jou maar al te graag uit wat je allemaal met de Bullet Journal kunt doen. Ook ik ben benieuwd wat jullie van dit systeem vinden. Laten jullie het me weten in de reacties?!

Geplaatst in Blog / vlog, Maatschappij, Voorlichting | Getagged , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Heeft jouw kind last van Sinterklaasstress? Lees de tien tips in dit blog!

Feestdagen- / Sinterklaasstress

De feestdagen komen er weer aan. Te beginnen met Sint Maarten waarna al snel ook de goede Sint weer in Nederland aanmeert. Op zich heel leuk maar het hele gebeuren brengt voor veel kinderen en hun ouders ook de nodige spanning mee, Sinterklaasstress! Deze spanning kan zich bij kinderen op allerlei manieren uiten. Vaak zijn kinderen vermoeid doordat ze slechter slapen, hebben hoofdpijn, zijn ‘stout’ (lokken confrontaties met hun ouders uit), luisteren slecht en in sommige gevallen zijn kinderen die voorheen zindelijk waren dit nu ineens niet meer.

Wat kun je als ouder nu doen om de spanning (en de gevolgen hiervan) een beetje binnen de perken te houden?

Tips

  1. Beperk het aantal ‘feest’ momenten. Vaak worden Sinterklaas en kerst thuis gevierd (kinderen van gescheiden ouders 2x), bij familie, op school en vaak ook nog bij clubs en werk van ouders. Bepaal wat jouw kind ‘aankan’. Is hij / zij steeds erg nerveus? Besluit dan om wellicht een paar vieringen over te slaan om het aantal momenten van  Sinterklaasstress te verminderen.
  2. Maak gebruik van een kalender waarin je aangeeft wat wanneer gaat gebeuren. Zo worden de feestdagen voor een kind overzichtelijk, lees ook “Sinterklaas, gezellig of stressvol?”  waarin ik het gebruik van een dergelijke kalender uitleg. https://www.juffieanders.nl/sinterklaas-gezellig-of-stressvol/
  3. Zorg voor ontspanning. Op school en clubs wordt vaak veel over de feesten gesproken. Ga thuis momenten inplannen die hier even helemaal niets mee te doen hebben. Zoek iets wat je kind leuk vindt en van ontspant. Dit kan een warm bad zijn, boekje voorlezen, spelletje doen etc.
  4. Maak het niet spannender dan het al is. Ook in tv programma’s loopt de spanning hoog op. Er gaat in het Sinterklaasjournaal van alles mis. Vertel je kind eventueel dat het altijd weer goed komt. Beperk het aantal momenten dat er gekeken wordt naar dergelijke programma’s.
  5. Inhakend op tip 4. Maak van Sinterklaas en Piet geen boeman. Hoe verleidelijk dit soms ook is (met name als de spanning zich uit in ‘stout’ gedrag), het zal averechts werken. Door bijvoorbeeld te zeggen alleen lieve kinderen cadeautjes krijgen wordt de spanning nog groter en zal het ongewenste gedrag toenemen.
  6. Spreek van te voren af  hoe vaak de schoen gezet mag worden en wanneer. Zet dit in de kalender.
  7. Maak de feesten voorspelbaar. Informeer eventueel bij de scholen wat er gaat gebeuren en bespreek dit met je kind. Bespreek op de dag zelf met je kind hoe de dag eruit zal zien.
  8. Neem angst voor bijv. Sint en Piet serieus. Praat erover en zwak het af door geruststellende woorden (dat Piet bijvoorbeeld niet binnenkomt maar de cadeautjes bij de voordeur laat staan).
  9. Wees je er van bewust dat je zelf een voorbeeldfunctie hebt. Als jij zelf voorafgaand aan bijvoorbeeld het kerstdiner een gehaaste gespannen indruk maakt, zal je kind dit sneller overnemen. Ben jij rustig en kalm voordat jullie naar de intocht van Sinterklaas gaan, zal je kind ook eerder rustiger worden.

Tot slot

En een laatste tip voor zoveel mogelijk rust (zeker voor de allerkleinsten), minder is meer. Zo kan er van de momenten dat er iets is, het meest genoten worden!

 

 

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Maatschappij, School, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Speeltip 1 ‘Teeveetje spelen’

Soms heb je van die dagen dat je, zeker nu het weer ‘binnenzit’ weer is, even niet meer weet wat ‘je met de kinderen zult gaan doen’. Daardoor ben ik op het idee gekomen om speeltips met jullie te gaan delen. De nadruk van de tips zal vooral liggen op het simpel kunnen doen ervan. Vandaag de eerste tip in hopelijk een reeks die zal volgen!

Benodigdheden

  1. doos
  2. schaar
  3. lijm of plakband
  4. tekenspullen (eventueel verf)
  5. stickers (optioneel)
  6. poppen en speelgoed (om te gebruiken kunnen in de zelfbedachte tv-programma’s)

Rintje

Mijn zoontje (4jaar) is momenteel verzot op de verhaaltjes van Rintje en zijn vriendjes. Elke avond voor het slapen gaan beleeft Rintje weer een avontuur. Zo gingen ze op een avond van oude dozen alledrie een televisie  knutselen compleet met afstandsbediening. Vervolgens gingen de honden elk hun eigen televisie-programma’s naspelen. Het leuke van deze manier van spelen vind ik dat de kinderen op een speelse manier bezig zijn met de verwerking van het verhaal en zich helemaal uit kunnen leven in hun eigen fantasie.

Aan de slag

Het maken van een ‘eigen televisie’ is geschikt voor elke leeftijd omdat elk kind het (eventueel met hulp van een volwassene) op zijn / haar eigen niveau en interesse kan doen. Ze kunnen er naar hartenlust hele mooie knutselwerken van maken door de doos bijvoorbeeld mooi te schilderen, stickers er op te plakken etc. Je kunt het ook simpel houden door alleen het gat van het scherm eruit te knippen en alleen een aan / uit knop te tekenen. Het is maar net wat jouw kind leuk vindt!

Zo had ik bedacht om samen lekker te gaan knutselen maar zoonlief had duidelijk voor ogen wat hij met de televisie wilde… en dat was spelen! Nadat ik hem geholpen had het scherm te knippen werden snel de hoogst noodzakelijke knoppen op de televisie en afstandsbedieningen getekend. Daarna kon ‘de show beginnen’ zoals hij altijd zo mooi zegt.  Met de afstandsbedieningen kon de ‘kijker’ van programma wisselen. Hij verzorgde zelf de programma’s door er een soort poppenkast van te maken en speelde zelf ook regelmatig een rolletje mee. De foto’s spreken voor zich, veel plezier!

 

 

Mocht je leuke aanvullingen hebben of hebben jullie zelf ook ‘teeveetje’ gespeeld? Laat het me weten in de reacties hieronder!

Heb je nog een leuke speeltip die ik hier beslist moet delen? Laat het me weten 🙂

Geplaatst in Speeltips | Getagged , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Slaapperikelen (moeite met slapen gaan)

Dag zomervakantie, hallo nieuw schooljaar!

Het lijkt inmiddels alweer lang geleden, de zomervakantie. En eerlijk gezegd moest ik er ook wel weer even behoorlijk ‘inkomen’. De relaxtheid van de vakantie beviel mij prima, de structuur van de schooldagen ( op tijd naar bed en vroeger opstaan) was wel weer even wennen. Gelukkig was het voor mij wel weer relatief snel ‘normaal’. Voor kinderen kan dit soms langer duren. Onze zoon moet ik aan het begin van de week vaak ’s ochtends wakker maken terwijl hij meestal aan het einde van de week zelf al wakker is. Op vrijdag is hij vrij en kan hij s’ochtends langer slapen maar is dan ook vroeg wakker. In het weekend verschuift ‘zijn wakker worden’ weer naar wat later. En tja, dan begint op maandag de week weer opnieuw. Hoe is jullie ervaring hiermee met schoolgaande kinderen? Staan jullie op vrije dagen even laat (vroeg) op of slapen jullie uit?

       Kort slaapmuziekje

Er wordt wel gezegd dat, als je twee kinderen hebt, de verschillen soms niet groter kunnen zijn. Dit geldt voor onze kinderen zeker ook wat betreft slapen. Onze zoon slaapt heel snel, (bijna) altijd binnen tien minuten maar ook zeer regelmatig binnen vijf minuten. Onze dochter daarentegen doet er veel langer over. Naar bed gaan was nooit een probleem, tot een poosje geleden ze ineens na een tijdje hard begon te huilen. Op een gegeven moment viel het mij op dat ze begon te huilen zodra haar olifantje niet meer speelde. Het olifantje is ontzettend zacht en schattig om te zien, laat een heel lieflijk muziekje horen als je aan zijn staart trekt. Maar… het is een heel kort muziekje. Op dat moment kwam er ineens een hele vroege herinnering in mij naar boven ‘ploppen’. Of eigenlijk meer een gevoel dan een herinnering. Een onprettig gevoel van ‘alleen zijn’, wat ik altijd kreeg als mijn eigen speeldoosje vroeger klaar was met spelen. Het fijne veilige muziekje maakte dan plaats voor een stille leegte terwijl ik nog lang niet in slaap viel.

“Bedtijd beertje”

Met deze herinnering in mijn achterhoofd ben ik op zoek gegaan. Bij toeval kwamen we bij Kruidvat het ‘Bedtijd Beertje’ van V-tech in de aanbieding tegen. Dit beertje is echt helemaal perfect. Het heeft een hoog knuffelgehalte, diverse melodietjes / liedjes, gesproken teksten en natuurgeluiden. Het beertje speelt ongeveer tien minuten en gaat dan automatisch uit. Als onze dochter dan nog wakker is kan ze hem zelf weer activeren door de buik van het beertje in te drukken. Als de muziek speelt knippert er langzaam een lief lichtje in het buikje van de beer.

Met dit beertje waren we een eind op weg maar na een poosje begon onze dochter toch weer te huilen. Als we even bij haar bleven was ze wel rustig, zodra we weggingen begon ze weer te huilen. De zogenaamde ‘verlatingsangst fase’ was aangebroken. Voor ouders kan deze fase erg lastig zijn omdat je je kind wilt troosten maar ook niet avond na avond aan het bed van je kind wilt / kunt zitten totdat het in slaapt valt. Maar wat dan wel? Wij hadden al een vast bedritueel. De standaard dingen van pyjama aan, tanden poetsen en ik ging altijd met haar in de schommelstoel zitten schommelen en liedjes zingen voordat ik haar in bed legde. Dit ritueel heb ik uitgebreid door zodra ik haar in bed legde bij het afscheid te zeggen ‘ik kom zo weer even bij je kijken’. Onze dochter begon te huilen zodra ik haar in bed legde maar ik zei dan heel rustig maar vast besloten dat ze maar lekker moest gaan slapen en dat zo weer bij haar zou komen kijken. Na een nachtkus liep ik dan zachtjes de kamer uit.

 Geen strijd

Een knuffel en aai over de bol, even troosten ‘je hoeft niet te huilen, ik ben dicht bij je, kom zo weer’ of iets dergelijks en liep daarna weer weg, ongeacht of ze nog huilde of niet. Soms kon ik haar weer in bed laten liggen maar het gebeurde ook wel dat ze boos werd en ‘wilde’ staan. Door geen strijd met haar aan te gaan,door haar te verplichten om te liggen, werd het probleem niet ‘verschoven’ naar een welles nietes wat betreft liggen.                                                                         In beginsel liep ik elke minuut haar kamer weer in om haar te leren / laten ervaren dat ik echt dichtbij was en steeds terug zou komen. Voor ouders is dit stukje het meest lastig. Het moment van de lange adem om consequent en rustig te blijven terwijl je kind (soms krijsend) laat weten het er niet mee eens te zijn. Dit kan je ook  onzeker maken (doe ik het wel goed?) maar dan is doorzetten het sleutelwoord. Gelukkig pikte onze dochter het vrij snel op. Ze werd rustig (omdat ze wist dat ik terug zou komen). Het patroon van huilend naar bed gaan, veranderde al snel naar huilen als het te lang duurde voordat ik terugkwam. Zodra ze rustig werd ben ik de tijd van het bij haar gaan kijken, gaan verlengen. Dit resulteerde in een wakkere dochter die rustig en blij was zodra ik even bij haar ging kijken.

Van klein groot drama naar leuk en gezellig

Nu, zo’n vier weken later, is het slapen gaan niet meer een klein groot drama maar leuk en gezellig. Ik krijg handkusjes en een vrolijke zwaai als ik haar kamertje uitloop. En afgelopen week was het ook regelmatig dat mevrouwtje al sliep, als ik voor de 1e keer bij haar ging kijken. Voor mij werkte bovenstaande manier erg goed. Het begin was pittig omdat ze toch wel veel en hard huilde en soms boos werd. Er zijn verschillende manieren om kinderen dingen te leren, vroeger in mijn kindertijd (en nu ook zeker wel) werd vaak gezegd ‘dat je ze moet laten huilen omdat ze anders de baas worden’ of iets in die strekking. Dit druist bij compleet tegen mijn moeder gevoel in maar ik ben ook niet een moeder die jarenlang mijn huilende kind uit bed haalt om te troosten of er continue naast gaat zitten. Voor mij werkt de gulden middenweg over het algemeen het best. Zo dus ook nu, ik had de mogelijkheid mijn dochter te troosten maar leerde haar ook dat ‘het niet kunnen zien’ niet betekend dat ik niet in de buurt was en ik haar dus wel een veilig en geborgen gevoel kon bieden.

Ik ben ook erg benieuwd naar jullie ervaringen. Waar lopen of liepen jullie tegenaan en hoe heb je dit opgelost? Laat het me weten in de reacties hieronder 🙂

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Leren | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De fidgetspinner, nuttig of een ‘hebbedingetje’?

Foto ANP, www.nu.nl

De fidget spinner is dé rage onder kinderen momenteel. To fidget betekent friemelen, fidget onrustig zijn. Sommige onderzoeken beweren dat het friemelen aan de spinner een positieve uitwerking heeft op bijvoorbeeld mensen met ADHD. Ze kunnen hun onrust dan kwijtraken door het friemelen aan de fidget spinner. Het spelen met de spinner zou de concentratie bevorderen door onze hersenen iets te doen te geven wat weinig ‘nadenk werk’ vergt. Om die reden is of was de fidget spinner op veel scholen toegestaan.Het zelfde idee is het maken van simpele tekeningetjes of doodelen zoals dit ook wel genoemd wordt.

Toch lijkt de populariteit van de fidget spinner nu tegelijkertijd ook zijn ondergang te worden. De spinner leidt namelijk in sommige gevallen ook erg af. Niet zozeer de persoon die ermee speelt maar wel de mensen ‘er om heen’. Veel fidget spinners zijn ook niet geheel geluidloos, wat zeker de aandacht van anderen zal trekken. Dit is voor veel scholen weer een reden om de spinner in de klas te verbieden.

Een ander leuk weetje. De spinner zou zelfs kunnen helpen om van het roken af te komen. Bij dit laatste is het friemelen met de spinner dan de vervanging van de beweging van de sigaret naar de mond brengen, ‘het iets te doen hebben’. Klinkt niet geheel onlogisch. Hetzelfde idee wellicht waarom veel ‘stoppers’ vaak aankomen omdat ze de rookbeweging vervangen door een eetbeweging?

 

Wat vinden jullie van de fidget spinner? Heeft jouw zoon of dochter er eentje? Tot mijn grote verbazing wilde zelfs onze zoon van 4 er dolgraag eentje, de rage was zelfs dus al tot de kleuterklas doorgedrongen. Hij heeft er eentje gekregen, is er erg blij mee, maar of zijn moeder er het nut nu van in ziet?? :-p Maar ach, zijn het daarvoor ook geen rages van hebbedingetjes?

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , , , , , , | 3 reacties

Paardentherapie versus coachen met honden

Het fenomeen paardentherapie wordt steeds bekender en is daardoor ook steeds vaker in het nieuws. Regelmatig als ik mensen spreek over mijn werk, over het stukje coachen met honden, zie ik herkenning als ik de vergelijking trek met paardentherapie. Een poosje geleden stond er een mooi artikel in de Leeuwarder courant over D-Ranch paardentherapie.

 

Een mooi citaat uit het artikel wat ook voor honden geldt:

Paarden en ezels communiceren non-verbaal en reageren direct instinctief op houding, gedrag of uitstraling.        

 

 

De paarden pikken deze houding, gedrag of uitstraling op en spiegelen dit. Met coachen met honden gebeurt dit ook maar dan letterlijk in het klein. Een paard is een groot dier, een hond een stuk kleiner. Dit kan voor kinderen fijn zijn waardoor ze zich eerder op hun gemak voelen. Tijdens de coaching, waarbij het kind met Texel traint, spiegelt hij het kind. Een hond reageert puur en eerlijk, zonder verborgen agenda. Ze leven in het hier en nu, in tegenstelling tot mensen die ook vaak met hun gedachten elders (bij een gebeurtenis in het verleden of een plan voor de toekomst) zijn. Zo “vertelt” Texel mij, als hij tijdens een training zijn neus achterna gaat in plaats van de opdrachten uit te voeren, dat het kind wellicht moeite heeft zijn / haar aandacht bij de opdracht te houden (concentratie oefening).  Of een kind geeft hem heel zachtjes een commando waarbij ze zelf niet gelooft dat ‘zo’n grote hond naar haar gaat luisteren’, dan doet hij het inderdaad ook niet. En dan kom ik als coach in actie. Ik verwoord wat Texel mij met zijn gedrag laat zien. Observatie door mij van zowel hond als kind, is hierbij heel belangrijk (houding, gedrag, uitstraling). Wat zie ik? Wat of hoe doet het kind en wat doet Texel? Waarom doet Texel dat, wat laat hij mij zien?

Een ander citaat uit het artikel: “Ik voel een enorme spanning”, zegt de vrouw. “Laat maar toe”, antwoordt Stijger (de coach). Ondertussen loopt de ruin Erik naar de hoek van de paardenbak ver weg van de vrouw en gaat liggen rollen op zijn rug. “Hij zou bijvoorbeeld jouw spanning nu kunnen voelen en daarom rollend kunnen reageren, want paarden vertonen in de natuur ook dergelijk gedrag wanneer ze hun spanning kwijt willen”, zegt de paardencoach. Texel liet dit rollende gedrag ook eens zien. De leerkracht van een groep 3 heeft mij vooraf gewaarschuwd dat deze klas behoorlijk druk kan zijn en moeite heeft om zich te concentreren. De bedoeling is dat ik de kinderen leer hoe ze met een een hond om moeten / horen te gaan maar merk inderdaad al gauw dat de theoretische info aan deze groep voorbij gaat. Daarom leer ik deze kinderen aan de hand van spelletjes met Texel een aantal omgangsregels. Maar ook dit verloopt niet altijd vlot omdat ze het ook lastig vinden om op hun beurt te wachten. Ik voel het enthousiasme van de kinderen om iets met Texel te mogen doen maar tegelijkertijd ook de enorme spanning als ze eventjes moeten wachten op hun beurt. Plotseling gaat Texel ineens op zijn rug liggen rollen. Dit heb ik hem tijdens een training of coachingstraject nog niet eerder zien doen. Hij rolt letterlijk de spanning die hij voelt weg, om even later weer rustig verder te trainen met de kinderen.

Sowieso kan de aanwezigheid van een dier, al voor ontspanning zorgen. Als een kind zijn / haar ‘verhaal’ vertelt aan mij als coach, kan het aaien van Texel al een stuk ontspanning opleveren. Ook kan het helpen om het verhaal niet rechtstreeks aan mij maar aan Texel te vertellen. Een dier, of het nou een hond, paard of zelf konijn is, be- en veroordeelt niet en voelt daarom heel veilig.

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Maatschappij, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Angst voor honden

Het publiceren van dit blog met foto’s gebeurt met toestemming van de ouders.

Een poosje geleden heb ik een meisje (verder in dit blog noem ik haar A.)  mogen coachen wat erg angstig was voor honden. In mijn vorige blog schreef ik al dat angst een probleem gaat vormen zodra het beperkingen in het dagelijks leven gaat opleveren. Bij A. was dit inderdaad het geval. Het tegenkomen van honden op straat leverde haar al zoveel stress op dat ze bijvoorbeeld uit angst zo de straat over kon steken, zonder eerst te kijken of er niks aankwam. Daarom riepen haar ouders mijn hulp in.

BorisWe hebben de coaching langzaam opgebouwd. In eerste instantie heb ik A. aan de hand van plaatjes van honden laten vertellen wat ze zag. Hoe denk je dat deze hond zich voelt? Is deze hond lief, blij, boos, bang of? We bespraken samen, zonder de aanwezigheid van een echte hond, de gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal die een hond kan laten zien. Vervolgens kwam grote knuffelhond Boris ons helpen. Samen met hem speelden we mogelijke situaties na. Door middel van Boris liet ik haar (vaak op een komische manier) ervaren hoe een hond veelal zal reageren. Tijdens het spelen liet ik A. bewust  ‘goede’ manieren en ‘minder handige’ manieren van reageren naspelen. Zodat ze echt lijfelijk aan Boris merkte wat voor gevolg haar actie zou kunnen hebben. We hebben veel gelachen om ‘die drukke gekke Boris’ waardoor de sfeer ontspannen begon tijdens de eerste ontmoeting met Texel.

Vooral de eerste ontmoeting vond A. erg spannend. Grote hond, hoe zal hij doen en reageren? Wat durf ik wel en niet? Vooraf hadden we duidelijk afgesproken dat we niks gingen doen wat ze echt niet durfde. Door rustig aan steeds hele kleine stapjes te nemen (figuurlijk gesproken) kwamen we uiteindelijk zover dat ze, na paar trainingen, Texel een koekje durfde te geven. Wat was ze trots! En wat was IK trots op haar! Hieronder een aantal foto’s waarin een deel van de stapjes die we namen, te zien zijn.

Annelieke en Texel poseren

 

 

Poseren met Texel. A. staat naast Texel terwijl hij aangelijnd is. Ze kan door de lijnlengte precies inschatten hoe ver Texel (bij haar) kan komen.lijn vasthouden

 

 

Zelf de hondenlijn vasthouden met ruime afstand tussen A. en Texel.

 

liggen

 

 

Trainen met (opdrachten geven aan) Texel terwijl ze zelf de lijn vasthoudt. Doordat Texel moet gaan liggen wordt de afstand tussen haar en Texel verkleind.

A borstelen

 

 

Texel indirect (met borstel) aanraken op zijn rug terwijl ik Texel                                                   rustig bij zijn kop aai. Borstelen als                                                   ‘aanraak activiteit’.
samen koekje geven

 

Texel samen, hand op hand, een koekje geven.

 

 

 

 

koekje geven

Texel alleen een koekje geven!

 

Na het trainen met Texel was er ook nog de wens om te oefenen met een kleine hond omdat A. deze eigenlijk nog spannender vond dat grote honden. “Kleine hondjes zijn vaak zo druk en springerig”, aldus A. Zo ook de Mops van haar oom en tante. We mochten bij hen langs gaan om ook met Billy te oefenen. Billy is een lief hondje wat erg van aandacht houdt en deze ook zeker  ‘gaat halen’ als hij de kans krijgt.

Billy A op stoel

Ook met Billy hebben we eerst oefeningen en observaties ‘op afstand’ gedaan…

 

Billy koekje

 

 

 

 

om deze tenslotte                                                                     steeds meer te                                                                           verkleinen.

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Stress / spanning | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Minder hondenbeten, daar zetten we samen onze tanden in!

flyer hondenbeten nieuw

De maanden april en mei staan bij JuffieAnders in het teken van ‘preventie van hondenbeten bij kinderen en jongeren’!

Als vrijwilliger ga ik bij scholen langs om kinderen te leren hoe ze nu eigenlijk met honden om zouden moeten gaan. In de media komen met regelmaat van de klok helaas berichten voor over (ernstige) bijtincidenten. Aan de hand van het landelijk project uit  “Minder hondenbeten, daar zetten we samen onze tanden in!” van organisatie LICG,  leer ik kinderen en jongeren wat ze wel en niet bij een (vreemde) hond zouden moeten doen.  Deze les kan ik geven aan elke leeftijdsgroep. Door mijn achtergrond als leerkracht pas ik zelf de les aan, aan het niveau van de kinderen. De les bestaat uit een ‘theorie- en praktijkgedeelte’. Het praktijkdeel bestaat uit, voor kinderen die dat willen, een aaitje en spelletje met mijn eigen (therapie)hond Texel. De lessen geef ik in principe op maandag en donderdag.

Lijkt jou dit leuk en zinvol voor jouw klas als leerkracht of als ouder voor de klas van jouw kind? Stuur dan een e-mail naar JuffieAnders@gmail.com. Dan neem ik weer contact op met jou of de leerkracht van jouw kind.

Opgeven kan tot en met 16 april zodat er dan een planning gemaakt kan worden (indien gewenst kan een les ook al voor 16 april gepland worden).

 

Geplaatst in Maatschappij, Nieuws, School, Voorlichting | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Angst

Dit blog zal gaan over angst. Iedereen kent het gevoel maar wat is angst nou eigenlijk precies? Als je het woord angst als definitie googelt, kom je al snel bij de volgende uitleg uit: Angst is een emotie veroorzaakt door een waargenomen of beleefde bedreiging en die meestal leidt tot een vermijding of ontwijking daarvan.

fearAngst wordt door ons eigenlijk altijd als een negatieve emotie ervaren maar (van oorsprong) is angst juist een heel nuttige emotie. Het waarschuwt ons voor mogelijk gevaar. Mensen die geen of nauwelijks angst kennen of ervaren zullen eerder in de problemen komen of op zijn minst ongemakkelijke situaties, dan mensen bij wie de angst emotie goed opgepikt wordt. Angstig zijn wordt pas lastig als mensen (zowel kinderen als volwassenen) ergens heel angstig voor zijn én dit hen belemmerd in het dagelijks leven.

Veel mensen, met name vrouwen inclusief mijzelf, zijn op zijn zachts gezegd niet echt gecharmeerd van dikke spinnen. Verstandelijk weet ik prima te beredeneren dat deze dieren niets doen en heel nuttig zijn voor onze natuur. Maar toch… als ik er eentje zie lopen of zitten en dan met name in huis waar ze niet gewenst zijn, krijg ik toch de rillingen. spin op muurIk wil ze ‘weg’ uit huis maar ze oppakken en buiten zetten is echt een ‘no go’ voor mij. Ze opzuigen met de stofzuiger heeft weinig nut aangezien ze daar gewoon weer uitkruipen (ze doodmaken vind ik ook zonde en niet nodig) en daarom ben ik heel blij met de ‘bug catcher’ van Vivara met zo’n lange arm eraan (vooral die lange arm ;-p) maar dat even terzijde. Het ‘bang zijn voor spinnen’ belemmert mij in principe niet in het dagelijks leven of het zou al zo moeten zijn dat er eentje recht boven mijn bed zit, wat in slaap vallen voor mij redelijk onmogelijk zal maken. Het is dus een vervelende angst maar niet eentje waar ik persé iets aan zou moeten doen.

fear spiderMaar wat te doen als een (niet reële) angst het dagelijks leven wél belemmert? Regelmatig komt een angst ook voort uit onwetendheid. Meer kennis over wat angst op zich nou is, waarvoor het dient maar ook kennis over het onderwerp waar de buiten proportionele angst voor is, kan de angst op zich al minder of op zijn minst hanteerbaarder maken. Daarna kan gewenning in sommige gevallen ook helpen. Met regelmaat actief in contact komen met het onderwerp waar de angst voor is (indien mogelijk).

actief contact
Binnenkort zal ik een blog schrijven (met toestemming van haar ouders) over een casus waarin ik een meisje met angst voor honden mocht coachen. In dit blog zal ik ook vertellen hoe ik dit aangepakt heb en hoe de kennis over honden en het actief trainen /spelen met Texel haar geholpen heeft.

 

Terwijl ik gisterochtend dit blog afrondde en van plan was deze gisteravond te publiceren, kreeg ik onverwachts zelf met een ‘angst’ te maken. ’s Middags bij het ophalen van mijn zoontje van school, zijn we in bijzijn van vele ouders die ook hun kind ophaalden, met de fiets gevallen. Dochter voorop, zoon achterop. Ik kon wel door de grond zakken. Een Family-Bikemengeling van angst (dochter, 1 jaar, was met haar hoofd op de stenen gevallen, zoon mankeerde gelukkig niets) maar ook schaamte en schuld gevoelens vlogen door mij heen. Gelukkig viel het achteraf met dochter haar verwonding mee. Maar ja, de twijfel en angst in mijn hoofd rees. Kan ik wel weer met hen fietsen? Is het niet te zwaar? Wat als het weer gebeurt? Wat als het weer gebeurt en de verwondingen zijn wel erger? Wat als…  Eerst had ik bedacht om vanmorgen maar lopend naar school te gaan (heb zelf ook last van mijn arm) maar al snel bleek dat mijn zoontje ervan uit ging dat we wel met de fiets zouden gaan. Denkend aan mijn blog, ‘je angst onder ogen zien’ en ‘je angst actief tegemoet gaan’ dus weer op de fiets gestapt. De spreekwoordelijke duizend doden gestorven maar de eerste figuurlijke stap gezet. Nu zal het aankomen op (weer) gewenning waardoor de angst zal moeten slijten…

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Stress / spanning | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen