Waarom coachen met (therapie)hond? Deel 1

De meerwaarde van coachen mét therapiehond

Laatst kreeg ik de vraag ‘Coach je ook zonder therapiehond?’. Mijn antwoord was ja indien nodig en / of gewenst. De vraagster is een hondenliefhebster. Achteraf bedacht ik mij dat ík had moeten vragen waarom zij dit mij vroeg. Want het coachen mét hond biedt ten opzichte van het coachen zonder hond veel voordelen. Toch merk ik dat veel mensen zich niet echt een beeld kunnen vormen van wat een therapiehond nu eigenlijk doet, hoe hij helpt in het coachingsproces. In dit blog leg ik de meerwaarde van het coachen mét therapiehond uit.get-a-therapy-dog-step-9

Een hond om zelfvertrouwen te krijgen

Een poos geleden deelde ik in mijn enthousiasme al een link met jullie op mijn Facebookpagina. Het NRC had op tweede kerstdag een artikel geplaatst met de titel “Een hond om zelf vertrouwen te krijgen”.

https://www.nrc.nl/nieuws/2016/12/26/een-hond-om-zelfvertrouwen-te-krijgen-5918326-a1538419

Mijn tekst bij deze link was “Een prachtig artikel over waarvoor Texel en ik opgeleid zijn. Dit werk willen wij samen heel graag doen”. Misschien herken je het gevoel wel, je ziet iets en je wordt gelijk helemaal enthousiast, vol energie, je ogen stralen. Dat had ik na het lezen van dit artikel. Dít is precies wat ik met mijn coaching voor ogen heb. Een paar voorbeelden:

raise-kids-with-dogs-step-10

Spreekangst; selectief mutisme

In het artikel worden verschillende voorbeelden gegeven. Een jongetje wat op school niet sprak terwijl hij dit thuis wel kon en deed. Dit is een zeldzame angststoornis genaamd selectief mutisme. Wat mensen niet voor elkaar kregen, lukte de therapiehond wel. Het jongetje mocht met de hond spelen, om dit voor elkaar te krijgen moest hij echter wel tegen het dier praten. Het jongetje sprak eerst zachtjes om contact te maken met de hond. Na een tijdje reageerde de hond hier echter niet meer op en moest het jongetje steeds duidelijker en luider gaan praten om iets van de  hond gedaan te krijgen. Het jongetje beleefde veel plezier aan het contact met de hond en was hierdoor ongemerkt zijn spreekangst aan het overwinnen.

Voorleeshond

Ook een voorbeeld over hardop voorlezen in de klas. Vaak vinden kinderen dit spannend,  sommigen zijn erg bang om fouten te maken. Het hardop lezen oefenen met alleen een  juf of hulp-ouder werkt vaak niet omdat een mens (onbedoeld) altijd signalen afgeeft of het goed of fout gaat. En een kind verwacht van een mens ook een beoordeling en zal hier wellicht zelfs om vragen, terwijl het doel alleen is ‘oefenen in hardop lezen om zelfvertrouwen te krijgen’. Alleen in je uppie hardop voorlezen vinden kinderen vaak ‘gek’ en niet motiverend. Een therapiehond kan uitkomst bieden. Kinderen vinden dit vaak leuk, het lezen heeft ineens nut ook al verstaat / begrijpt de hond niet alles wat er gelezen wordt, het is gezellig en een hond kan geen oordeel geven.

Traumaverwerking                                                       raise-kids-with-dogs-step-3

Ook bij het verwerken van een trauma kan een therapiehond uitkomst bieden. De aandacht van de hond vrolijkt een verdrietig kind op en het gebeurt regelmatig dat een kind iets wat ze eerder niet hebben durven zeggen wel aan de hond durven te vertellen. Ze kijken uit naar ‘de training’ met de therapiehond waardoor ze wel zin hebben om bijvoorbeeld naar school of de coachingsafspraak te gaan.

Nu ben ik wel heel benieuwd? Hebben jullie ervaring met wat een (therapie)hond voor jou, jouw kinderen en omgeving kan doen?

 

 

Geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Leren, Maatschappij, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

2017

baby-lachenAllereerst wensen wij iedereen een gelukkig en gezond 2017 toe! Afgelopen week zat ik een beetje te overdenken wat er in 2016 allemaal gebeurd is. Hoogtepunt was zeker de geboorte van onze dochter. Of beter nog, de tijd erna. Heerlijk om zo’n klein baby’tje in rap tempo te zien groeien tot een mini kindje. Alle eerste momentjes, eerste lachje, eerste hapje, eerste keer omrollen, eerste tandje maar helaas ook de eerste keer ziek zijn hoorde erbij.                                                   walk-a-dogIn de loop van 2016 werd ik me steeds bewuster van alle kleine geniet momentjes op een dag. Op een avond dat ik erg moe was, kon ik soms ineens intens genieten van een wandeling met Texel in een pril voorjaarszonnetje. Zo zat ik na een emotioneel vermoeiende dag (dochterlief had erg veel gehuild) aan tafel een beetje op het internet te surfen. In gedachten in discussie met mij zelf of ik Texel weer eens zou uitlaten (voor de eerste keer, paar weken na de geboorte van onze dochter). Op het moment dat ik besloot om het niet te doen omdat ik ‘te moe’ was, pakte Texel letterlijk mijn arm vast onderwijl hij mij al kwispelend aankeek. Zijn ogen straalden één en al hoop uit, gaan we lopen?! Deze ogen kon ik niet weerstaan en we hebben heerlijk gewandeld. Dit was de start van onze vele wandelingen die  volgden. Met heel veel kleine geniet momentjes van Texel en mij even ‘alleen samen’. genietenEven ontspannen na een drukke dag, warme zon op mijn gezicht, luisteren naar fluitende vogel of de wind door de bomen. Heel standaard en cliché misschien maar ik kon en kan nog steeds intens genieten van deze momenten. Het gezegde ‘geniet van de kleine dingen in het leven’ is op zulke momenten zeker van toepassing. Op momenten dat je je (even) minder voelt kan deze strategie je ook heel goed helpen de positieve kanten van die dag, hoe klein dus ook, te zien. Al die kleine dingetjes samen kunnen je ook al weer een stukje beter laten voelen. Vanaf maandag 2 januari wil ik al mijn lezers en volgers voor een week uitdagen hetzelfde te doen als ik. Een week lang, dus tot en met zondag 8 januari, ga ik elke dag een foto op mijn Instagram en Facebook pagina plaatsen van ‘een klein dingetje’, een zogenaamd geniet momentje. Wie doet er met mij mee? Je kunt meedoen door op Instagram een foto te plaatsen met de #JuffieAnders_enjoy of op Facebook door in de reacties onder mijn bericht jouw foto van jouw geniet momentje te plaatsen. Uiteraard kun je het bericht ook delen op je eigen Facebook pagina als je dit leuk vindt!

goalsOngemerkt ben ik zo ook alweer aangekomen bij mijn plannen voor in 2017. Uiteraard wil ik graag dat nog meer mensen bekend raken met het werk van JuffieAnders. Samen met een oud klasgenoot die ook startende is met haar bedrijf, gaan we brainstormen hoe we dit doel het beste kunnen bereiken.

Basisscholen wil ik een zogenaamde kind / hond les aanbieden. Regelmatig merk ik toch dat er angst voor honden is of incidenten met kinderen en honden plaatsvinden, die met enige basis kennis van honden, voorkomen hadden kunnen worden. Mocht je nu denken dit is iets voor de klas van mijn zoon / dochter, stuur me dan even een e-mail op JuffieAnders@gmail.com !                                        hondje-op-armVerder wil ik altijd graag meer leren om nog beter te worden in mijn werk. Een nieuwe opleiding of cursus behoort dan ook zeker tot de mogelijkheden / wensen.     Inmiddels zijn er ook plannen om thema workshops te plannen waar kinderen individueel of in groepjes voor aangemeld kunnen worden. Dit zal dan via Facebook aangekondigd worden en op de website zal een knop ‘Agenda’ verschijnen.                                                            Ook zal er regelmatig een nieuw blog verschijnen. Er staan al een aantal in de planning, o.a. eentje over de meerwaarde van coachen met honden. Laatst kreeg ik bijvoorbeeld de vraag ‘Coach je ook wel zonder hond?’ Dit behoort zeker ook tot de mogelijkheden maar dat blog ga ik dan nog eens uitleggen waarom ik liever met (therapie)hond Texel coach (indien mogelijk uiteraard).

Maar voor nu eerst dan de ‘geniet van de kleine dingen’ foto uitdaging! Wie doet er mee?!

Geplaatst in Blog / vlog, Stress / spanning | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Is goed genoeg het nieuwe perfect?

Dit blog zal gaan over prestatiedrang en perfectionisme. Iets waar veel volwassenen maar ook kinderen ‘last’ van hebben. Waardoor komt dit? En beter nog, hoe komen we er vanaf?

aid144848-900px-control-perfectionism-step-03-goalsWat is prestatiedrang?                               Het woord zegt het eigenlijk al, de drang om te presteren. Op zich is prestatiedrang een heel nuttig iets. Het zorgt ervoor dat je iets wilt presteren, het helpt je je doelen te bereiken. Zonder prestatiedrang zouden we tot niets komen omdat we het niet belangrijk zouden vinden om iets te bereiken. Maar toch wordt prestatiedrang vaker in een negatieve context gebruikt dan positief. Waarom is dit?
Perfectionisme
                                                                                                                           Zodra men meer wil weten over prestatiedrang is dit vaak omdat het doorschiet naar perfectionisme en dit als een hinderlijk iets ervaren wordt. Een bepaalde mate van perfectionisme is zeker niet verkeerd. Het zorgt ervoor dat we proberen alles uit onszelf te halen om een bepaald doel te bereiken. Het wordt pas lastig als het perfectionisme ervoor zorgt dat we alleen het “hoogst haalbare” als ‘ok’ ervaren. Het maken van een foutje wordt gevoeld als dramatisch falen en we zijn eigenlijk nooit tevreden over een eigen prestatie. aid144848-900px-control-perfectionism-step-12-version-2-sad-boyDit gevoel voor falen kan weer doorslaan naar faalangst (lees ook het blog over Faalangst).
Toch is dit best wel gek, want niemand zal zeggen dat er geen fouten gemaakt mogen worden. Niemand verwacht van een ander dat hij / zij iets perfect zal doen. Sterker nog als je iemand laat kiezen uit twee verjaardagstaarten, eentje die er perfect uitziet maar de maker ervan is totaal gestresst en niet blij met het resultaat of eentje die wellicht wat minder mooi is maar met alle liefde en enthousiasme gemaakt is, zal het overgrote deel van de mensen de tweede taart kiezen. Niet alleen het eind resultaat telt maar ook het proces ernaar toe. Dit is iets wat ik tijdens mijn werk als leerkracht mijn leerlingen ook keer op keer voorhield.

Veeleisende maatschappij                                                                                                              Dat veel kinderen en volwassenen ‘last’ hebben van perfectionisme en / of faalangst is op zich niet zo gek. In onze huidige maatschappij moeten we tegenwoordig veel meer in kortere tijd. Hier door worden er sneller fouten gemaakt waar we vervolgens op afgerekend worden. aid144848-900px-control-perfectionism-step-13-version-2-fail Kinderen worden op steeds jongere leeftijd en vaker getoetst. Aan het resultaat van de toets wordt een label geplakt en aan de hand hiervan wordt het onderwijs aan het kind verder vormgegeven. Het maken van fouten is een belangrijk onderdeel van ons leerproces om ergens goed in te worden. Het maken van een fout zorgt ervoor dat we er nog eens naar kijken hoe het dan wél moet. Door herhaling blijft het ook langer in ons geheugen waardoor we het later gemakkelijker weer kunnen reproduceren. En toch… Waarom reageren wij op fouten zoals we doen? Laatst was ik bij een activiteit aan het helpen en kreeg na twijfel onder het mom van ‘jij bent ook een juf dus jij moet dit ook wel kunnen’ een relatief simpele taak toebedeeld. Deze opmerking zorgde bij mij toch voor een zekere spanning. Er wordt een verwachting bij je neergelegd. Uiteindelijk deed ik het circa 59 keer goed maar 1 keer maakte ik klein foutje die opgemerkt werd. Vervolgens werd er flink de nadruk op het foutje gelegd. Dit zorgde bij mij voor een extreem ongemakkelijk gevoel en ‘ontiegelijk balen dat ik zo’n domme fout’ gemaakt had. Dit overschaduwde voor mij de hele avond. Bij thuiskomst overdacht ik het hele gebeuren en besefte dat het eigenlijk heel absurd was dat ik mij zo voelde. aid144848-900px-control-perfectionism-step-09-loslaten-luchtballonIk had een goede bijdrage aan de activiteit geleverd en het benadrukken van het foutje vertelde eigenlijk meer over de onzekerheid en spanning van degene die het tegen mij zei, dan de impact van het foutje op de activiteit. Na deze gedachte voelde ik mij al een stukje beter en besloot het hele voorval zoveel mogelijk ‘los te laten’.


Wat kun je eraan doen?
                               aid144848-900px-control-perfectionism-step-10-version-2-blij-verdrietig-maskersHet belangrijkste is om je eigen gedachten en daarmee het gevoel om te draaien. Stel jezelf de vraag, waarom moet alles perfect? Bestaat er eigenlijk wel perfectie? Zou het niet ontzettend saai worden als alles helemaal perfect is? En wat voor jou perfect lijkt hoeft voor een ander niet zo te zijn, het is dus ook deels op een mening gebaseerd. Een aantal tips om voor jezelf na te gaan voordat je aan een taak begint:

  • wat gebeurt er als de taak ‘in jouw ogen’ niet perfect uitgevoerd wordt?
  • besef dat je niet je fout bent maar je maakt een fout (en het kan iedereen gebeuren)
  • iedereen maakt fouten, dus jij ook
  • fouten zijn heel belangrijk in een leerproces, het zorgt ervoor dat je dezelfde taak later weer gemakkelijker opnieuw (goed) kunt uitvoeren
  • mensen die nooit fouten maken bestaan niet maar zouden ook als heel irritant / bedreigend ervaren worden omdat een ander deze persoon niet kan ‘evenaren’
  • iets is perfect als jij je goed voelt bij het proces waarmee je het resultaat bereikt hebt

Als afsluiting wil ik graag citeren van de website van soChicken:                                             En om je een beetje op stang te jagen kan ik je vertellen dat dit zeker weten niet de beste tips zijn die je kunt vinden op internet. Maar dan is aan jou de vraag: ga je nu de rest van de middag verder Googlen naar de perfecte tips tegen perfectionisme, of neem je deze tips als uitgangspunt omdat ze goed genoeg zijn om een eerste verandering te maken?

Wat mij betreft

“Goed genoeg is het nieuwe perfect”.

Een mooi voornemen voor 2017?

Geplaatst in Angst, Gedrag, Leren, Maatschappij | Getagged , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Faalangst

Op verzoek een blog over faalangst. Een onderwerp waar ik op het persoonlijk vlak bekend mee ben omdat ik in mijn pubertijd hier behoorlijk last van heb gehad. Daarom kan ik ook uit ervaring spreken, het kan écht verminderen en zelfs (voor een groot deel) verdwijnen. Iets wat voor een faalangstig kind, die midden in zijn / haar angst zit, vaak moeilijk te geloven is. In dit blog ga ik beschrijven wat faalangst nu eigenlijk is, mogelijke oorzaken en enkele tips wat je er als ouder(s) zelf aan zou kunnen doen. Als kindercoach schrijf ik over faalangst bij kinderen maar deze angst is niet leeftijd gebonden en kan ook bij volwassenen voorkomen.

Wat is faalangst nu eigenlijk?

Kort door de bocht vertelt de naam het zelf al, angst om te falen. Maar wat wordt dan bedoelt met angst om te falen? Het kind is bang om niet aan een verwachting te kunnen voldoen. Dit kan iets zijn wat andere mensen van het kind verwachten (sociale faalangst) maar ook vanuit het kind zelf (ik wil / moet dit kunnen want…).                                                        faalangst-pianoZo kort als de omschrijving van het begrip is, zoveel verschillende situaties zijn er waarvoor een kind faalangstig kan zijn. Examenvrees / zenuwachtig zijn voor toetsen, spreekangst, sociale angst (niet goed genoeg zijn voor vriendjes / vriendinnetjes, niet aan verwachtingen van ouders voldoen) angst om niet goed te presteren bij de sportclub of muziekles enzovoort.                                                                                 Dan wordt er vaak ook nog gesproken over positieve faalangst en negatieve faalangst. Vaak wordt gezegd dat een beetje zenuwachtig zijn voor bijvoorbeeld een toets “gezond” is en zelfs de prestatie op de toets kan verbeteren, positieve faalangst. Er is echter sprake van negatieve faalangst zodra het extreme zenuwen worden waardoor het kind dichtklapt en enorm beperkt / verlamd wordt in zijn / haar kunnen (een ‘black-out krijgen’). “Er komt niet uit wat erin zit”. Met andere woorden er is sprake van onderprestatie en het kind is zichzelf niet (dit betekent niet dat wanneer er sprake is van onderprestatie er automatisch ook sprake is van faalangst, de oorzaak van onderprestatie kan bijvoorbeeld ook liggen bij hoogbegaafdheid maar dit even terzijde). Als er sprake is van (negatieve) faalangst is de kans dát het kind faalt, wrang genoeg een stuk groter.

Oorzaken

Zodra er gesproken wordt over faalangst bij kinderen wordt er al snel naar de ouders gekeken. Leggen zij  (onbewust) te veel druk bij het kind? Hebben zij verwachtingen van het kind waar het heel graag aan wil voldoen maar wat wellicht niet of niet gemakkelijk lukt? Het is als ouders dus heel goed om bij jezelf na te gaan hoe je met het kind omgaat. faalangst-wikiWellicht is een goedbedoelde opmerking bij een aanstaande toets (Heb je goed geleerd? of Dat kun jij wel!) voor een kind al genoeg om dit als een onuitgesproken verwachting en daarbij horende druk te ervaren. Uiteraard betekent dit niet dat dit voor alle kinderen geldt of dat deze opmerkingen ‘fout’ zouden zijn. Het is alleen goed om je er bewust van te zijn wat voor uitwerking dit op je kind zou kunnen hebben. Het is daarom ook belangrijk om met je kind in gesprek te blijven. Geef aan vertrouwen in het kunnen van je kind te hebben maar laat ook weten dat fouten maken niet erg is. Af en toe een onvoldoende hoort er óók bij. Als ouder is het ook een onderdeel van de opvoeding om je kind te leren hiermee om te gaan.                     Zoals ik eerder ook al schreef kan de oorzaak ook bij het kind zelf liggen. Het kind stelt om een bepaalde reden hoge eisen aan zichzelf en raakt hierdoor vervolgens erg gespannen en angstig om deze verwachting / doelen niet te halen. Met weer als gevolg dat ze door de zenuwen zichzelf blokkeren in hun gedrag, hierdoor falen en teleurgesteld raken in zichzelf. Als dit te vaak gebeurt raken kinderen gefrustreerd en gedemotiveerd (ik kan het toch niet) waardoor ze compleet de andere kant op kunnen slaan en niks meer doen (ik kan het toch niet, ik ben een mislukkeling). Dit hoeft echter niet, er zijn ook weer kinderen die juist extreem de andere zijde opzoeken, ‘door gaan tot ze erbij neer vallen’ wat uiteraard ook niet de juiste weg is. De gulden middenweg is vaak de oplossing en eventueel moeten de verwachtingen bijgesteld worden (niet iedereen hoeft minister-president te worden 😉 ).

Een paar tips

  • Bedenk als ouder(s) goed wat en hoe je iets zegt én hoe het kind dit uit zou kunnen leggen (jouw goedbedoelde opmerking kan helemaal anders geïnterpreteerd worden, zeker als het kind zich al erg onzeker voelt).
  • Houd alles bespreekbaar en geef duidelijk aan dat het kind altijd bij je terecht kan met zijn / haar zorgen en neem deze serieus (ook al is een angst onterecht, hij is er wel) en creëer hiermee een veilige situatie van onderlinge vertrouwen.
  • Voor het kind, zie het maken van fouten niet als falen maar als belangrijk signaal dat je aan dat onderwerp nog wat meer tijd moet besteden om er nóg beter in te worden.
  • Bereid je goed voor (met goede voorbereiding heb je 80% van het werk al gedaan) maar overdrijf het niet. Heeft het kind de neiging om ‘nooit klaar’ te zijn met de voorbereiding stel dan een tijdslimiet naar redelijkheid in.
  • Probeer, zodra je voelt dat je een zogenaamde black-out krijgt (verlamd door de spanning) aan iets geheel anders te denken. Bij voorkeur aan iets grappigs. Humor ontspant.
  • Wacht, indien nodig, niet te lang met inroepen van externe hulp. Faalangst is iets wat veel voorkomt en zowel ouders als kind hoeven zich er absoluut niet voor te schamen. Als ouder kun je het kind zelf al veel ondersteunen en helpen maar als je vastloopt kan een extern iemand wellicht net even dat extra ‘duwtje in de rug’ bieden.

Faalangsttraining in combinatie met (therapie)hond Texel

IMG_0791Als JuffieAnders bied ik ook faalangst trainingen aan met mijn (therapie)hond Texel. Het trainen met een therapiehond heeft, naast mijn coaching, een grote meerwaarde. Het kind heeft al dan niet de verwachting dat Texel tijdens de trainingen zal doen wat hij / zij zegt. Texel zal de gevoelens van het kind spiegelen. Als een kind niet in zichzelf gelooft (zelfvertrouwen), zal Texel ook niet doen wat er van hem verwacht wordt. Dan coach ik het kind wat het moet doen, zodat Texel wél het gevraagde gaat doen. Hierdoor zal het zelfvertrouwen groeien. We bespreken dan waardoor er een verandering optrad in het trainen (waarom deed Texel nu wel wat je vroeg?) en dit koppel ik vervolgens weer terug aan het specifieke deel van de faalangst waarom het kind gecoacht wilde worden. Verloopt de training van Texel vanaf het begin aan goed, dan koppelen we het gelijk aan de faalangst situatie. Waarom lukt de training van Texel wel? Wat doe je nu anders dan (vul de angst situatie in)… ? Het trainen met Texel zorgt voor een ‘veilige vertrouwde oefensituatie’ omdat hij het kind niet be- of veroordeelt maar graag samen wil werken. In eerste instantie zal het kind het trainen met Texel niet associëren met ‘een faalangst training’ maar als ‘iets leuks doen’ wat gelijk al het begin van ‘het duwtje in de goede richting’ zal zijn!

In het volgende blog linken we door naar het onderwerp prestatiedrang.

Geplaatst in Angst, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Sinterklaas, gezellig of stressvol?

Sinterklaas is weer aangekomen in ons land. De feestdagen staan weer voor de deur. Heel erg leuk en gezellig maar ook minstens net zo spannend en stressvol voor veel kinderen, met soms ook nachten met slecht slapen als gevolg. Dit kan verschillende oorzaken hebben. De onvoorspelbaarheid van de feestdagen, luisteren of ze Sint of Piet op het dak horen, angstig zijn voor “de goedheiligman en zijn vrind” etc. Spanning over wát nou wánneer gaat gebeuren. Neem nou dit jaar de twee Sinten op opeenvolgende dagen. Ons zoontje dacht dat de Sint en zijn Pieten gisteravond ook al bij de lampiontocht aanwezig zouden zijn. Beide feesten spreken enorm tot de verbeelding van kinderen en kunnen onbedoeld tot (te) veel spanning leiden.

dav

De lege kalender met ernaast de stickers die erop geplakt kunnen worden.

Een belangrijke factor, wat kinderen wat rust kan geven, is een stukje onduidelijkheid wegnemen. Daarvoor zijn er hele leuke kalenders te koop maar je kunt er ook relatief simpel zelf eentje knutselen met de kinderen. Het is vergelijkbaar met de wel bekende advent kalender. Normaal knutsel ik zelf graag maar deze keer heb ik er eentje gekocht. Het idee is dat zelfs de kleinste kinderen al kunnen zien (mits ze al een beetje kunnen tellen) wat wanneer gaat gebeuren.

dav

De ‘beplakte’ kalender

Wij hebben vandaag de kalender “klaar” gemaakt. Op 12 november werd de sticker van de stoomboot geplakt, de sticker voor de aankomst van de Sint. In het weekend mag de schoen gezet worden, daarom op elke zaterdag en zondag een sticker van een schoen geplakt. Later bedacht ik mij dat het praktischer is om op vrijdag en zaterdag de schoen te zetten zodat er in het weekend lekker mee gespeeld of gesnoept kan worden. De sticker van de zondag zullen we dan ook naar de vrijdagen verplaatsen. Wij hebben pakjesavond bij overgroot oma en bij ons thuis, hiervoor ook twee stickers (een cadeautje en een zak met pakjes). Er zitten ook stickers bij van het boek van Sinterklaas die symbool staan voor een Sint activiteit op school, sportclub etc. Elke avond zetten wij een kruis door de dag die geweest is zodat er letterlijk afgeteld kan worden. Enige minpunt van deze stickers vond ik het formaat, ze zouden letterlijk over de dag heen geplakt moeten worden terwijl ik graag de datum zichtbaar wilde houden. Daarom heb ik besloten om de stickers wat kleiner te knippen en een beetje ‘buiten’ het vlaggetje te plakken.

dav

Vandaag komt Sinterklaas!

Bij angst voor de Sint en / of zijn Pieten is het belangrijk om deze niet uit de weg te gaan. Zou dit namelijk gedaan worden, dan kun je (onbedoeld) de angst van je kind bevestigen  (mama wil ook niet naar die enge Piet toe) én vroeg of laat valt er ook niet aan te ontkomen. Een kind zal altijd wel ergens de Sint of een Piet tegenkomen. De angst wegwuiven is ook niet verstandig. Ook al is de angst onterecht, hij is er wél. Spreek erover met je kind en geef aan dat je als (groot)ouder niet angstig bent maar het juist heel leuk vindt. Benadruk vooral de positieve leuke kanten van Sint en Piet. Bij angst voor bijvoorbeeld Pieten kan eerst eens gekeken worden naar poppetjes / speelgoed van Pieten, Pieten op tv etc. Zet de intocht / feesten / een film op tv aan maar dwing je kind niet om te kijken. Als de tv aanstaat krijgt je kind er ongemerkt veel van mee, ook al lijkt je kind het niet echt te volgen. Tijdens een Sint activiteit kan een Piet even ingefluisterd worden wat er aan de hand is en wellicht heeft Piet dan eventjes tijd voor positieve 1 op 1 aandacht. Zorg er wel voor dat het een ‘serieuze’ Piet betreft die goed snapt wat er aan de hand is.

Als ouder kun je op deze manier je kind al een heel eind op weg helpen om meer zorgeloos te genieten van wat een mooi kinderfeest behoort te zijn!

Geplaatst in Angst, Stress / spanning | Getagged , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog!

Al een tijdje loop ik met het idee om een blog / vlog te maken. Maar hoe pak je dit aan? Hoe geef je dit vorm op je website? Over wat voor onderwerpen ga je schrijven / filmen? Er is veel denkwerk aan vooraf gegaan en ‘still going’ 😉 Er staat inmiddels een ‘voorstel vlog’ in de planning zodat jullie al een beetje meer kennis kunnen maken met Texel en mij als JuffieAnders en zie vandaag hier mijn eerste blog bericht!

Verder zullen er actuele onderwerpen aan bod komen, zal ik af en toe over situaties uit de praktijk vertellen (uiteraard zonder details / persoonlijke gegevens en foto’s tenzij ouders hiervoor toestemming geven), ‘verhalen’ uit mijn eigen ervaring als ouder zijnde waar ik

sdr

Totale ontspanning bij Texel, lekker slapen!

zelf tegen aanloop en hoe ik deze probeer op te lossen. Heel veel situaties kunnen al gemakkelijker gemaakt worden door naar positieve punten te kijken (wat gaat er al goed), complimenten te geven en niet onbelangrijk, door gebruik van humor. Grapjes maken kan gelijk al voor wat ontspanning zorgen. Dit merk ik ook vaak bij ‘twistpunten’ met onze 3- jarige peuter. Als ik boos reageer, reageert hij boos terug. Zoek ik de humoristische kant op, dan bereik ik vaak veel gemakkelijker en sneller mijn doel. Uiteraard valt niet alles op te lossen met humor en is het ook niet in alle situaties geschikt. Maar waar het wél kan, ben ik er een enorme voorstander van!

Heel graag hoor ik ook van jullie over wat voor onderwerpen jullie zouden willen lezen in mijn blog of wat voor video’s jullie graag zouden willen zien in mijn vlog! Dit kan via “reactie plaatsen ” onder dit bericht, via facebook  http://www.facebook.com/JuffieAnders of via de e-mail JuffieAnders@gmail.com. Op verzoek zal er ook een blog verschijnen over prestatiedrang en faalangst. Deze onderwerpen werden los van elkaar ingebracht maar kunnen heel veel raakvlakken hebben met elkaar. Maar hier later dus meer over! Houd deze pagina in de gaten! 🙂

Het eerstvolgende blog zal gaan over de komende drukke en vaak spannende tijd voor kinderen. Hoe kun je dit als ouder(s) / verzorger(s) goed begeleiden?

Geplaatst in Blog / vlog | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen