Paardentherapie versus coachen met honden

Het fenomeen paardentherapie wordt steeds bekender en is daardoor ook steeds vaker in het nieuws. Regelmatig als ik mensen spreek over mijn werk, over het stukje coachen met honden, zie ik herkenning als ik de vergelijking trek met paardentherapie. Een poosje geleden stond er een mooi artikel in de Leeuwarder courant over D-Ranch paardentherapie.

 

Een mooi citaat uit het artikel wat ook voor honden geldt:

Paarden en ezels communiceren non-verbaal en reageren direct instinctief op houding, gedrag of uitstraling.        

 

 

De paarden pikken deze houding, gedrag of uitstraling op en spiegelen dit. Met coachen met honden gebeurt dit ook maar dan letterlijk in het klein. Een paard is een groot dier, een hond een stuk kleiner. Dit kan voor kinderen fijn zijn waardoor ze zich eerder op hun gemak voelen. Tijdens de coaching, waarbij het kind met Texel traint, spiegelt hij het kind. Een hond reageert puur en eerlijk, zonder verborgen agenda. Ze leven in het hier en nu, in tegenstelling tot mensen die ook vaak met hun gedachten elders (bij een gebeurtenis in het verleden of een plan voor de toekomst) zijn. Zo “vertelt” Texel mij, als hij tijdens een training zijn neus achterna gaat in plaats van de opdrachten uit te voeren, dat het kind wellicht moeite heeft zijn / haar aandacht bij de opdracht te houden (concentratie oefening).  Of een kind geeft hem heel zachtjes een commando waarbij ze zelf niet gelooft dat ‘zo’n grote hond naar haar gaat luisteren’, dan doet hij het inderdaad ook niet. En dan kom ik als coach in actie. Ik verwoord wat Texel mij met zijn gedrag laat zien. Observatie door mij van zowel hond als kind, is hierbij heel belangrijk (houding, gedrag, uitstraling). Wat zie ik? Wat of hoe doet het kind en wat doet Texel? Waarom doet Texel dat, wat laat hij mij zien?

Een ander citaat uit het artikel: “Ik voel een enorme spanning”, zegt de vrouw. “Laat maar toe”, antwoordt Stijger (de coach). Ondertussen loopt de ruin Erik naar de hoek van de paardenbak ver weg van de vrouw en gaat liggen rollen op zijn rug. “Hij zou bijvoorbeeld jouw spanning nu kunnen voelen en daarom rollend kunnen reageren, want paarden vertonen in de natuur ook dergelijk gedrag wanneer ze hun spanning kwijt willen”, zegt de paardencoach. Texel liet dit rollende gedrag ook eens zien. De leerkracht van een groep 3 heeft mij vooraf gewaarschuwd dat deze klas behoorlijk druk kan zijn en moeite heeft om zich te concentreren. De bedoeling is dat ik de kinderen leer hoe ze met een een hond om moeten / horen te gaan maar merk inderdaad al gauw dat de theoretische info aan deze groep voorbij gaat. Daarom leer ik deze kinderen aan de hand van spelletjes met Texel een aantal omgangsregels. Maar ook dit verloopt niet altijd vlot omdat ze het ook lastig vinden om op hun beurt te wachten. Ik voel het enthousiasme van de kinderen om iets met Texel te mogen doen maar tegelijkertijd ook de enorme spanning als ze eventjes moeten wachten op hun beurt. Plotseling gaat Texel ineens op zijn rug liggen rollen. Dit heb ik hem tijdens een training of coachingstraject nog niet eerder zien doen. Hij rolt letterlijk de spanning die hij voelt weg, om even later weer rustig verder te trainen met de kinderen.

Sowieso kan de aanwezigheid van een dier, al voor ontspanning zorgen. Als een kind zijn / haar ‘verhaal’ vertelt aan mij als coach, kan het aaien van Texel al een stuk ontspanning opleveren. Ook kan het helpen om het verhaal niet rechtstreeks aan mij maar aan Texel te vertellen. Een dier, of het nou een hond, paard of zelf konijn is, be- en veroordeelt niet en voelt daarom heel veilig.

Dit bericht is geplaatst in Angst, Blog / vlog, Gedrag, Maatschappij, Stress / spanning met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *